ROK 4014 n.e.

Mijały  setki i dziesiątki lat, ludzkość przeżyła wiele wojen i  kryzysów, archiwa policyjne były wielokrotnie kopiowane na coraz to nowocześniejsze systemy gromadzenia danych. Co było dziwne, większość informacji zgromadzonej przez setki lat była zachowana w stanie umożliwiającym ich przeczytanie i określenie daty powstania i krajów, które wtedy istniały. Wszelkie dokumenty miały olbrzymią wartość  dla  historyków i naukowców, którzy zaczęli badać historie XX i XXI wieku n.e., w końcu XXXIX wieku, kiedy to po odbudowaniu zniszczonej przez szalejące w wiekach XXXIII - XXXVI konflikty i wojny Europy, zaczęto badać historie poprzednich 20-tu wieków w celu wyjaśnienia przyczyn wojen i konfliktów oraz znalezieniu sposobów ich wcześniejszego wykrywania i przeciwdziałania im.

Ludzie żyjący na początku piątego tysiąclecia byli podzieleni na grupy zmodyfikowanych żołnierzy i robotników przystosowanych do większego wysiłku fizycznego oraz z wbudowanym pełnym systemem kontroli zachowań i emocji, jak również na tych, którzy tym zarządzali i kreowali nową rzeczywistość i udostępniali swoje mózgi do grupowej pracy w połączeniu z systemami komputerowymi, obejmującymi wszystkie ocalałe z wojen kontynenty.

W tym czasie rozwinęła się mocno dziedzina badań określana jako technika historii virtualnej. Umożliwiała ona na podstawie informacji historycznej precyzyjną lokalizacje miejsc wydarzeń oraz odtwarzanie na podstawie tworzonych modeli przedmiotów i urządzeń, które towarzyszyły ludziom w kolejnych stuleciach.

Na przeszkodzie stały często zmiany geograficzne i gospodarcze, które miały miejsce w ciągu 2000 lat oraz degradacja środowiska. Przesunięcia gór i rzek, zmiany klimatu oraz kształtu kontynentów, powstanie nowych sposobów upraw i hodowli znacząco zakłócały prace historyków wirtualnych, ale wprowadzone w XXVIII wieku pełne monitorowanie i modelowanie całej powierzchni kuli ziemskiej i zapis tych modeli pomagał w badaniu niewyjaśnionych zagadek z historii.

Jedną z nich było znalezione w zapisach informacyjnych z XXI wieku tajemnicze zaginięcie pary młodych ludzi po jubileuszowym V Festiwalu Filmu i Fotografii odbywającym się w sierpniu 2014 roku w Vama Veche w ówczesnej Rumunii. Zadanie powierzono młodej absolwentce wydziału technicznego Historii Wirtualnej zajmującej się tworzeniem modeli spraw niewyjaśnionych z okresu XXI - XXVI wieku. Zebrane dokumenty umożliwiły stworzenie modelu festiwalu i jego uczestników oraz terenu ówczesnej Rumunii. Okazało się, że model wirtualny dosyć szybko poradził sobie z zadaniem i zasugerował miejsce zaginięcia pary uczestników festiwalu oraz miejsce, w którym znajdowały się ich ciała. Okazało się, że znajdują się one na plaży w południowej części Vama Veche, miejscowości turystycznej XXI wieku, a obecnie będącej lądowiskiem pojazdów penetrujących i kontrolujących przestrzeń Układu Słonecznego. Miejsce na Bazę wybrano ze względu na unikalne walory miejscowej wody, ziemi  i powietrza oraz z ze względu na niewielką anomalię grawitacyjną, dzięki której nawet ciężkie pojazdy powracające z penetracji przestrzeni Układu Słonecznego mogły bezpiecznie lądować w niewielkiej odległości od Jeziora  Zielonego, kiedyś nazywanego Morzem Czarnym.

Dokładne określenie miejsca  w którym znajdowały się ciała zaginionych ówczesnych fotografów przypomniało wydarzenie  z przed 4  tysięcy lat, kiedy to zaginęła para obywateli Cesarstwa Rzymskiego a w roku 2014 ciała ich zostały odnalezione  przez uczestników Festiwalu Filmu i Fotografii. Okazało się, że tak jak i wtedy cudowne właściwości miejscowej wody, ziemi i powietrza zachowały przez okres 2000 lat ciała fotografa i jego dziewczyny. Odnaleziono również korzystając z narzędzi historii wirtualnej fotografie odnalezionych Rzymian wykonane prymitywnymi aparatami do rejestracji obrazów z początków XXI wieku oraz wykonaną na ich podstawie wystawę fotograficzną.

Korzystając z technik historii wirtualnej odtworzono  w całości ówczesny sprzęt służący do wykonywania zdjęć oraz wykonano zdjęcia  odszukanych ciał młodych fotografów. Okazało się, że w miejscu ich odnalezienia znajdowały się liczne przedmioty wykorzystywane  w XXI wieku do zapisu i odtwarzania dźwięku i obrazu. 

Nie wyjaśniono przyczyn tragicznego zaginięcia i śmierci dwojga ludzi.  Ciała były doskonale zachowane i wyglądały tak, jakby obie osoby zasnęły przed chwilą. W celu prawdy historycznej osoby biorące udział w dokumentacji prac archeologicznych na plaży ubrano i skorygowano tak jak wyglądali uczestnicy festiwalu, a wszystkie zdjęcia wykonano sprzętem podobnym do tego z sierpnia 2014 roku. Wystawa, która została na bazie tych dwóch zdarzeń zaprezentowana i reklamowana jako wystawa wykonana w technikach sprzed 2000 lat, wzbudziła duże zainteresowanie mediów, a na wernisaż w Muzeum Historii Wirtualnej  przybyła duża ilość miłośników historii i starych technik rejestracji obrazu. Wystawę zorganizowano w salach bazy pojazdów do badania przestrzeni Układu Słonecznego.

Badacze biologii historycznej postanowili ożywić ciała fotografów, ale o ile fizycznie zachowały sprawność to niestety zasobów pamięci  nie udało się w pełni odtworzyć a tym samym przyczyny ich zaginięcia  pozostały na zawsze tajemnicą.

 

 


    Z ostatniej chwili ...